| SN. BERNA BELGİN EYÜBOĞLU' DAN ... NELER OLUYOR HAYATTA ... |
|
Son zamanlarda öyle komik hasarlar duyuyorum ki sizlerle paylaşmak istedim. Niyetim hasarın teminata girip girmediğini tartışmak, iyi niyet prensibinin yeniden tarifini yapmak değil. Sadece bazı kişilerin başına ne şansızlıklar geliyor, duyduklarımı paylaşmak istedim. Efendim, İrice bir pazarlama şirketinin sahibi olan bir baba, gözü gibi bakıp herkesten sakındığı kızına üniversiteyi kazanma hediyesi olarak bir araba almış. Araba kıpkırmızı.... O yılın modeli.... Sıfır kilometre.... Kızını şirket merkezindeki ofisine çağırıp sürpriz hediyesini vermiş. Kız sevinç içerisinde.... Gözler yaşlanmış.... Baba küçük bebeğinin hayatın ilk adımı olan üniversiteye girişinin mutlu hüznü, kız ise bir yıldır hayalini kurduğu arabaya kavuşmanın neşesi ile sarmaş dolaş ağlaşmışlar. Bu duygulu törenin ardından oturup uzun uzun sohbet etmişler, baba sevgili kızına bir dizi nasihat verdikten sonra, artık kendi sorumluluklarını alması gerektiğini anlatmış ve "Arabayı aldım ama sigortasını yaptırmadım, Oya ablanı ara, ne gerekiyorsa yaptır, ödemesinde sıkışırsan ben yardımcı olurum" demiş. Kız arabanın sevinciyle babasını tekrar kucaklayıp, anahtarını aldığı gibi evin yolunu tutmuş. Eve varır varmaz cep telefonundan Oya ablanın numarasını çevirmek istemiş, fakat heyhaat, Oya ablanın numarası yeni aldığı hattında kayıtlı değilmiş. Günlerden Cumaymış ve Pazartesi babasının ofisinden numarayı alıp aramayı planlamış. Ardından en sevgili arkadaşını arayıp yeni arabasının müjdesini vermiş. O arkadaş diğerine, o diğerine derken herkesin yeni arabadan haberi olmuş. En sevgili dört tanesiyle akşam yemeğine çıkılması ve üniversitenin ve arabanın kutlanması karara bağlanmış, Tabii yemeğe yeni arabayla gidilecekmiş. Akşam olup ta arkadaşları onu almak için eve geldiklerinde ehliyeti kendisinden daha eski olan arkadaşına yalvarmış: " Sen daha tecrübelisin, ödüm patlıyor trafikten, eve gelene kadar öldüm öldüm dirildim. N'olur arabayı sen kullan." Arkadaşı kabul etmiş, Arabaya atlamış dört kafadar, boğaza inip yemek yemek üzere yola çıkmışlar. Önce boğaz trafiğinde dört kız çocuğunu kıpkırmızı ve son model arabada görüp ağızları sulanan dört erkek çocuğunun şerrine uğramışlar. Heyecandan el ayak karışınca, nasıl oldu bilinmez, önlerindeki arabaya şiddetle çarpmışlar. Hasar düzeyi malum... Öndeki arabanın şoförü amca anlayışlı çıkmış, gözyaşları içerisinde panikleyen kızları yatıştırıp, polis çağırmış, bizimkilere iş bırakmadan bütün prosedürü tamamlamış. Bizimkiler olay yerinden arabalarıyla ayrılıp, "Bu halde hiçbir yere gidilmez" demişler, ve bir benzinciye girip ellerini yüzlerini yıkamışlar. Araba sahibi kız hasarlı arabayla eve dönerse kıyamet kopacağı için, kızın ailesini aramışlar ve kızın arkadaşlarından birinde kalacağını söylemişler. Benzinciden izin alıp arabayı en dipteki yüksek istinat duvarının dibine sıkıca park etmişler. Taksiye bindikleri gibi eve dönmüşler. O gece kızcağız hiç uyuyamamış. Hem korku, hem heyecan, hem de yağmurun sesi.... Gözyaşları neredeyse dışarıda yağan yağmur kadar çok ve şiddetliymiş. Sabah güneşin ilk ışıklarıyla yataktan kalkıp alelacele sokağa fırlamış. Niyeti babası duymadan arabayı tamirciye göndermek, banka hesabından varını yoğunu çekip tamirciye yalvararak arabanın bir günde eski haline döndürülmesini sağlamakmış. Korku ve heyecandan titreyerek benzinciye varmış, karşısındaki manzara sebebiyle donmuş kalmış. Taksinin içerisinde var gücüyle tıkanan akciğerlerine hava doldurmaya çalışırken benzinciden fırlayan bir adam koşarak yanına gelmiş: "Abla be, güzel ablam, valla bizde anlamadık nasıl oldu, bir gürültüyle koştuk ama yapamadık işte bişey.... Ablam, iyi misin? Kolonya falan? Haydaaar, abi koş, abla fenalaştı." Neyse, uzatmayalım, taksi şoförü, benzinci görevlileri falan kızı kendine getirmişler, kızcağız gözlerini kırpıştırarak manzaraya tekrar bakmış: Bir önceki gece, güzelim arabasını itinayla park ettiği istinat duvarı, gece boyu yağan hala da yağmakta olan şiddetli yağmurun etkisi ile paramparça beton yıkıntıları ve epeyce toprak döküntüleri ile arabasının üzerine devrilmiş. Yıkılan duvarın parçaları belli ki arabanın üzerine düşmüş ve bir kısmı da etrafa saçılmış. Bununla beraber, duvarın ardında hapis edilmiş tonlarca toprak arabanın üzerine akmış. Arabanın yerinden oynatılması mümkün gözükmüyormuş, çünkü kapıları açabilmek için önce etrafa yayılan ve arabanın yarı belini aşmış olan toprak yığınının temizlenmesi gerekiyormuş. Bundan sonrasında ne olmuş diye sormayın, inanın bilemiyorum. Olabilecek aile içi işlere burnumu sokmayayım diye devamını dinlemekten özellikle kaçındım. http://www.eyubogluailesi.org/ Gelecek günlerin EYÜBOĞLU AİLESİ' nin birlik ve beraberliği ile geçmesi, EYÜBOĞLU AİLESİ üyelerine sağlıklı, başarılı, mutlu ve huzurlu günler getirmesi ve EYÜBOĞLU soyadını bir adım daha ileri götürmek dileğiyle Saygılarımızla GÜÇLÜ, BÜYÜK, BAŞARILI, MUTLU, HUZURLU, DEV BİR EYÜBOĞLU AİLESİ İÇİN ...
EYÜBOĞLU AİLESİ VE EYÜBOĞLU GENÇLERİ ADINA GÜÇLÜ, BÜYÜK, BAŞARILI, MUTLU, HUZURLU, DEV BİR EYÜBOĞLU AİLESİ İÇİN ... EYÜBOĞLU AİLESEL KALKINMA, KİTLESEL BAŞARI, BİRLİK VE BERABERLİK VE DAYANIŞMA HAREKETİ EYÜBOĞLU HAREKETİ
http://www.eyubogluailesi.org/
|
Tüm EYÜBOĞLU AİLESİ üyelerine Merhaba ...